«Шчыра вам скажу, я не вельмі люблю падводзіць вынікі і заўжды жаласна губляюся, калі ў мяне пра гэта просяць, але, я сама для сябе вырашыла, што пра адыходзячым годе трэба казаць альбо добра, альбо ніяк, таму пра добрае. Для мяне 2013 быў выдатным і, не пабаюся гэтага слова, лёсавызначальным годам - нечаканыя сустрэчы, творчыя саюзы (напрыклад, мы з Сяргеем Гаропченко знялі выдатны кліп), было шмат добрай музыкі, новых імёнаў і артыстаў, натхнення, цікавых мерапрыемстваў. А са з'яўленнем дзяцей усё маё жыццё павярнулася на 180 градусаў і ніколі больш не будзе ранейшай. У 2014 год я ўвайду за рукі з любімымі дзеткам і адчуваю, што для мяне наступіць "новая эра", як бы гэта смешна ні гучала! Дарагія чытачы, сям'я - гэта самае важнае, што ёсць у нас у жыцці, таму выконвайце мары сваіх блізкіх, раптам песціце іх падаруначкі, прыемнымі дробязямі круглы год, а не толькі ў навагоднюю ноч, як гэта часта прынята ў многіх - павіншаваць са святамі і забыцца пра існаванне сваякоў яшчэ на 12 месяцаў. Ламайце стэрэатыпы, нарэшце! Дарэчы, мяне чамусьці заўсёды журналісты просяць павіншаваць усіх з Новым годам, а не з Калядамі, хоць абодва свята для мяне вельмі шмат значаць. Памятаю, раней, у юнацтве, мы з сяброўкамі варажылі на мінака ў ноч з 6 на 7 студзеня. Выходзілі ў поўнач з дому і пыталіся ў першага мужчыны, які ішоў міма, яго імя. Лічыцца, што менавіта так будуць клікаць жаніха. Аднак жаніхі, мабыць, да нас не спяшаліся і ўцякалі ад нашай вясёлай натоўпу, не сказаўшы ні слова. Мяне заўсёды пераконвалі, што гэта сама праўдзівае варажба, але я не памятаю, хто трапляўся мне, сумленнае слова. Можа быць, сапраўды, варта праверыць? Увогуле, варажбы - гэта, вядома, цікава, але мы самі пішам сваё жыццё. Таму пачынайце усё з чыстага ліста і ні пра што не шкадуйце! »